Over Isa

Mijn naam is Isa, en ik ben 22! Ik hou van online shoppen (de portemonnee wat minder), muziek (Van Taylor, Lana, tot country tot rock), en ik hou van lezen. Verrassing he? Ik lees daadwerkelijk elke genre. Van Young Adult, tot New Adult, tot volwassen. Ik kan uren doorgaan over mijn favoriete boeken. Omdat mijn niet-lezende vrienden daar waarschijnlijk een beetje moe van worden (niet dat het me iets kan schelen – ik praat gewoon door), leek het me leuk om hier over boeken te vertellen. Misschien kan ik je zelfs overtuigen of inspireren om ook te gaan lezen.

Maar goed, genoeg over mij – laten we verdergaan met de review!

Voor meer informatie over de auteur, of een algemene samenvatting van de setting / wereld waar de Empyrean reeks zich afspeelt, bekijk dan de review  van boek 1, Fourth Wing!

Onyx Storm gaat vrijwel meteen verder nadat Iron flame eindigt; een korte tijd na The Battle of Basgiath. Weer word Violet gedwongen geheimen te bewaren van haarvrienden.  

Nu Xaden zijn ziel heeft moeten opgeven voor Violet, wil zij alles op alles zetten
om de liefde van haar leven te redden, wat dat haar ook kost. 

Waarschuwingen

• Oorlog / oorlogsmisdaden / Extreem geweld
• Dood / dood van dier
• Moord
• Gore
• Rouw
• Expliciete seksuele handelingen
• Wapengeweld
• Verbranding
• Obsceen taalgebruik

Een groter avontuur buiten Basgiath

In dit boek zijn er nog veel meer plekken te verkennen, want het antwoord op het genezen van Xaden is op Basgiath ver te zoeken. Samen met nieuwe en vertrouwde personages reis je naar locaties buiten het continent en zelfs buiten de kaart, terwijl je steeds meer leert over de complexe geschiedenis van de wereld, die de auteur met veel detail verder uitwerkt.
Terwijl de groep langzaam hun netwerk uitbreidt en probeert te voorkomen dat Xaden afglijdt, blijven ook de venin zich ontwikkelen. Zij onthullen feiten die de leden van de revolutie niet hadden zien aankomen.

Nieuwe liefdes

Nieuwe liefdes bloeien op, loyaliteit en prioriteiten worden op de proef gesteld, en vriendschappen worden gesmeed en vallen uiteen.
De vraag blijft dus: wie is te vertrouwen? Wie zijn de verraders? En zijn de venin überhaupt ooit te verslaan?

Mijn mening

Sprakeloos. Dat was ik nadat ik dit boek uit had. Dit boek maakt het doorzetten in Iron Flame dubbel en dwars waard en is naar mijn mening het beste deel in de reeks tot nu toe. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan dit boek denk: aan de goede én de slechte momenten. Onyx Storm heeft werkelijk alles: bitterzoete scènes, geluk en een hoop hartzeer. Ik heb veel gelachen, maar ook zeker meer dan één traan gelaten.
Het boek combineert de nostalgie en het plezier van boek 1, met de trainingen op Basgiath, het avontuurlijke ontdekken uit Iron Flame en meer humor en kameraadschap dan ooit tevoren. Tegelijkertijd verdubbelt het de hoeveelheid verdriet uit de vorige delen.
Spoilers ahead!
Het verhaal begint hoopvol, maar stukje bij beetje brokkelt die hoop af. We zien Xadens lijdensweg, zo kwetsbaar dat hij (soort van) vriendschappen sluit met mensen als Aaric en Dain, en zijn liefde voor Violet luid en duidelijk laat zien aan iedereen. Het voelt eigenlijk als liefdesbrief nummer 684 tussen hen. Hij vecht elke dag tot het uiterste en uiteindelijk is het zijn liefde voor Violet en zijn vrienden die hem drijft om iedereen nog één keer te helpen, waarbij hij het laatste stukje van zijn ziel opoffert om te worden waar hij zijn hele leven al tegen vecht.
(Het moment waarop hij de hele vallei in duisternis hult en moord na moord pleegt, maar toch zachtjes Violets wang streelt met zijn schaduw voor een laatste keer? AUW.)

Maar het verdriet zit niet alleen in hem. Ook de vriendschappen doen pijn. Met name Ridoc. Hij beloofde Liam Violet te beschermen en is die belofte in dit boek dubbel en dwars nagekomen. De ontwikkeling in hun vriendschap is waarschijnlijk de grootste die we tot nu toe in de reeks hebben gezien, samen met die tussen Tairn en Violet.
In het begin vond ik Tairn vooral een chagrijnige brombeer door de manier waarop hij Xaden behandelde. Maar hoe verder het boek vordert, hoe duidelijker het wordt dat hun band sterker is dan die van veel andere rijders, zeker als je kijkt naar bijvoorbeeld Rhiannon en Imogen.
Het hele boek door dienen hij en Violet deels Andarna. Wie staat er voor haar klaar wanneer Iris haar wegpest, als de vader die ze nooit heeft gehad? Tairn. Wie bemiddelt voortdurend tussen Tairn en Andarna? Violet. Maar het moment waarop Andarna ervoor kiest met haar eigen soort mee te gaan en Violet daarbij voor dood achterlaat, zet voor mij de band tussen Violet en Tairn definitief vast.
De manier waarop hij haar dwingt te blijven ademen, hoe hij zweert nooit weg te gaan en haar herinnert dat zij niet voorbij is… ik kan nog huilen als ik eraan denk. En dan het feit dat hij, ondanks zijn norsheid, alle drakenregels verbreekt door hun band wagenwijd open te zetten, zodat Violet alles kan horen en voelen wat normaal niet voor haar bedoeld is, alleen zodat ze zich niet alleen voelt en weet dat hij haar nooit zal verlaten. Kippenvel. Dat deed meer pijn dan Quinns dood.
Als Tairn ooit doodgaat, lees ik de rest van de reeks niet meer.
Veel mensen nemen het op voor Andarna. In andere omstandigheden had ik haar misschien vergeven, zeker omdat ze “terugkomt”, maar voor mij is haar karakter voorlopig verpest.
Over leukere dingen dan. Een andere draak die mijn hart heeft gestolen is Aeotrom. De onserieuze humor tussen hem en Ridoc is een geweldige opluchting in dit zware boek. Ik hoop nog veel meer van hen te zien, en ook meer over Ridocs achtergrond. (De strandscène leeft rent-free in mijn hoofd.)
Ik vraag me af of die vreselijke moeder van Xaden ooit nog iets belangrijks gaat betekenen. Het lijkt me sterk dat zij en Xadens halfbroertjes alleen zijn geïntroduceerd om zijn hart nóg verder te breken.
Over die scène en banden gesproken: voor mij werd daar pas echt duidelijk hoe hecht Xaden en Garrick zijn. Toen Garrick bijna doodging en Xaden Violet met die wanhopige, gebroken blik smeekte om iets te doen…

Verder ben ik enorm benieuwd hoe het verdergaat met Aaric, Mira, Cat en Brennan. Wat weet Aaric nog meer, of is hij misschien de derde venin? Zal Mira afstand nemen van de revolutie na haar bijna-doodervaring? Zal Cat ooit weer liefde vinden na Trager? En waarom, oh waarom, heeft Brennan geen litteken nadat Sloane energie in hem hevelde, terwijl hij dat wel had toen Naolin dat deed om hem te redden?
Persoonlijk denk ik dat Naolin nog leeft en een venin is, en dat hij daarom die rune heeft, net zoals wyvern runes van creatie hebben door hun venin. Maar goed, er zijn zó veel theorieën. Mijn favorieten zijn die rondom de goden. Ik raad echt aan daar eens diep in te duiken, want door Violets haar, de eilanden en allerlei andere hints door de boeken heen, lijkt het mij duidelijk dat daar waarheid in zit.
Ik ben woedend dat we de bruiloft van Xaden en Violet niet hebben gekregen, maar dat opent natuurlijk weer nieuwe speculatie. Wat heeft Imogen allemaal gewist door de boeken heen? Was dit de eerste keer? En wie is die laatste broer?
Mijn gok schiet alle kanten op, maar ik denk aan Bodhi, Garrick of Aaric. Misschien zelfs Sawyer of Ridoc.

Al met al: een geweldig boek en een rotboek tegelijk, want nu moeten we twee jaar wachten op het volgende deel… 
Volgende maand komt er weer een review, dus stay tuned!

Alle reviews

Bekijk alle eerdere reviews van Isa.